خانه / مجله شعر گوهران / شعر و نقاشی / تماشای کنجکاوی‌برانگیز «تجربه زمستانی»

تماشای کنجکاوی‌برانگیز «تجربه زمستانی»

اندیشیدن به انسان، به سرنوشت تو، به آنچه به من گذشته تم نمایشگاهی ست که این روزها «ایوان» به تماشا دارد.

یک: «تجربه زمستانی» عنوان کنجکاوی برانگیز نمایشگاهی ست که به کارگردانی زرتشت رحیمی در گالری ایوان به تماشاست؛ حضور ۲۲ هنرمند صاحب نام نقاش که در این سال ها با محوریت انسان، اثر آفریده اند و مخاطب را با معناهای تازه اجتماعی رو در رو ساخته اند، انگیزه برای دیدار از این نمایش گروهی را چند چندان می کند؛ ویژه آنکه معماری خاص گالری ایوان و طراحی آن در چهار طبقه، سالن های نمایشی که هم به هم ارتباط دارند و هم از یکدیگر مستقل اند، مبحث چگونگی چینش آثار و نوع روایت نمایشگاه گردان را نیز به خصوصیت دیگر این تجربه زمستانی در دل داغ تابستان علاوه می کند.

دو: از عنوان این مجموعه برمی آید که نمایشگاه گردان قصد دارد نشان دهد نقاشان روزگار ما از زمستان ۵۷ تا به امروز انسان های دور و بر خویش را چگونه دیده اند، تحلیل شان از موقعیت انسانی جامعه چه بوده و در هر دهه های ۶۰،۷۰ و پس از آن چه تحولاتی بر مفهوم انسان رفته است؛ من، تو، ما چه دیده ایم و بر اثر آنچه تجربه کرده ایم چه شکلی شده ایم؛ زرتشت رحیمی این پرسش ها را روی دیوار “ایوان” می پرسد اما بدین جهت که از میان انبوه نقاشان فیگوراتیو دست به انتخاب زده و هنرمندانی را برگزیده و کارهایی از آنها منتخب کرده، لاجرم پاسخ هایی هم داده است؛ اتفاقا فصل خوب این اجتماع نقاشانه این است که نمایشگاه حکمی صادر نمی کند و در به روی برداشت های مخاطبان باز است، هر کس از ظن خویش و بنا به تجربه زیسته خود می تواند با آن هم داستان شود؛ در این میان نباید از نظر دور داشت که در چنین نمایشگاههایی یافتن بهترین نمونه آثار هنرمندان کار دشواری ست و احتمالا دست نمایشگاه گردان در انتخاب اثری خاص از یک هنرمند چندان باز نیست، اما به هر روی از این منظر که می توان ردی از انسان در دوران جنگ، و موقعیت های اجتماعی پس از آن را دید خود غنیمتی ست.

سه: تجربه زمستانی، همنشینی نقاشان فیگوراتیو نیست، بلکه دورهمی زاویه نگاه نقاشانی مدرنیست و معاصر است که انسان دغدغه همیشگی شان بوده است، برخی سالهاست انتزاعی به این موضوع می نگرند مانند نصرالله مسلمیان و خیلی هاشان حتی پا از بوم فراتر گذاشته و با آفرینش های NEW ART شناخته می شوند مانند بهنام کامرانی؛ به همین سبب ساحت تاویل پذیری این آثار گسترش هم یافته است، به لطف این گردآوری ما در کنار نقاشانی مانند منوچهر معتبر، افشین پیرهاشمی، معصومه مظفری، داریوش قره زاد و شهره مهران… که هر یک وجوهی از انسان را در این سالها رک و پوست کنده زیر ذره بین برده و بزرگ و آگراندیسمان شده به ما نشان داده اند، آدمی را از پنجره های دیگرتری هم می بینیم؛ پنجره هایی که شاید حتی در نگاه اول انسانی آن میان پیدا نباشد مانند آثار محمد خلیلی، حامد صحیحی، فرشید ملکی و حتی خسرو خسروی و نیز حسین خسروجردی که آدمی را مومیایی شده می بیند. در میان این پنجره ها، قاب بهنام کامرانی هم غریب است:اثری از مجموعه “لبه” که آدمی بر تیزی می سرد؛ گویا سرنوشت انسان این روزگاران است که بر لبه ها راه رود و بندبازی بداند تا بماند؛ انسان و تیزی لبه های همه امور که شاید مرصع و مزین و آراسته باشد اما برنده و گزنده و ترساننده است.

چهار: اگر چه ۱۷ نقاش مرد و تنها پنج نقاش زن برای بازگویی این تجربه زمستانی منتخب شده اند اما مرکز ثقل اکثریت آثار و سوژه محوری شان زنان هستند؛ در طول تاریخ هنر هم زنان بیش از مردان بوم ها را به سیطره خود درآورده اند؛ نکته حائز اهمیت این است که اکثر زنان این مجموعه نقاشی، ما به ازای بیرونی دارند، ایرانی اند و می توان ردشان را در کوچه پس کوچه ها گرفت، چه زنان چادری معتبر که دسته ای عزاداری را همراهی می کنند، چه زن چادر سفید پیرهاشمی که مخاطب از حضور نگاهش دست و پا گم می کند، و حتی چه دختران قره زاد که دور تازه آثار او چهره پنهان نی کنند و باید از روی دیوار نوشته های شهری و آرایه های محیطی بازشان شناخت. روایت های معاصرتری هم از زنان در این نمایشگاه هست که اتفاقا نقاشان زن نمایشگاه به نمایش گذاشته اند: مثل سمیرا اسکندرفر، و یا رزیتا شرف جهان که برشی هویت گرایانه دارند؛ و در این میان صدالبته نمی توان به حضور اثری زنانه از مکرمه قنبری اشاره نکرد که در عین فی البداهگی و رهایی شاد است و الوان؛بوی روستا می دهد، بوی ناب انسانیت، که شاید از یادها رفته باشد و چه خوب که در این نمایشگاه هست و یادی می کند از بخشی از زنان جامعه ایرانی که این روزها کمتر از همیشه در آثار هنری بازتاب دارند.

پنج: ارائه اثری از افشین پیرهاشمی که این سالها کمتر آثارش به دیوار گالری های تهران رفته است هم از نکات جالب این رویداد تابستانی با طعم زمستان است؛ اثری از دوره های سیاه سفید پیرهاشمی به تماشاست که چون همیشه زنی در مرکز ثقل تابلو ایستاده است، چادر بلند و سپید او در تضادی آشکار با محیط تیره و سیاه اوست، زن مثل همه پرسوناژهای کنش گر پیرهاشمی نگاهی نافذ و خطاب گر به مخاطب دارد، اثر مانند همه آثار این نقاش که حالا دیگر ۴۰ سالگی را پشت سر گذاشته نگاهی کمینه گرا اما تاویل گرا دارد؛ آثار پیرهاشمی به واسطه قرارداد با گالری ایام دبی کمتر از همیشه در تهران دیده می شود، او که به جهت کسب دو جایزه پیاپی از پنجمین و ششمین دوسالانه‌ نقاشی تهران و دومین دوسالانه بین المللی پکن نام خود را در جوانی در نقاشی ایران تثبیت کرد، با موفقیت چشمگیر در یازدهمین حراج کریستیز دبی و فروش ۵۵۰ هزار و در پی اش حضور مستمر در فهرست معتبر “آرت پرایس” که پرفروش ترین هنرمندان از منظرهای مختلف را رصد می کند جایگاهی شاخص برای خود خلق کرده و امید است به واسطه چنین نمایشگاههایی حضورش در متن جامعه هنری بیش از پیش احساس شود.

شش: با دیدن آثار این نمایشگاه و هجوم تاویل ها واقعا ضروری ست در انتهای راه، سری به ایوان زیبای “ایوان” بزنید و در آب نمای دلنشینش نفسی چاق کنید و اندکی بیندیشی که فردا نقاشان از روزگار ما چه نقشی به یادگار می گذارند؛ ایوان، انرژی مثبتی دارد، و به حتم بخشی از آن را مرهون زاویه نگاه خیرخواهانه اش است، چشم پوشی یک گالری از درصد خودش از محل فروش آثار و اهدا آن به خیریه ها و حتی نقاشان کم بضاعت، ارائه یک تصویر دلپسند از انسان امروز است که حتما چنین رویکردهای انسان دوستانه ای از چشم قاضیان روزگار ما دور نخواهد ماند؛ به این امید که چنین حرکت های امیدبخشی رهروان بیشتری یابد، دوست دارم اطلاع دهم شنیده هایم حاکی ست ” ایوان” سهم خود از فروش در نمایشگاههای اول و دوم را به خیریه های محک، ماموت نیکان و کمک داده است و قرار است عواید حاصل از تجربه زمستانی را به خیریه دهش پور اختصاص دهد؛ دست مریزاد کمترین تشویق این دوستان است.

نمایشگاه گروهی تجربه زمستان تا ۹ تیر ۱۳۹۵ در ایوان به نشانی الهیه، خیابان مهدیه، خیابان جبهه، کوچه لسانی، بن‌بست حمید، شماره ۱ برپاست؛ آثار منوچهر معتبر، رزیتا شرف‌جهان، افشین پیرهاشمی، مهرداد محب علی، احمد مرشدلو، مکرمه قنبری، خسرو خسروی، فرشید ملکی، بهنام کامرانی، معصومه مظفری، شهره مهران، نصرت الله مسلمیان، محمد خلیلی، علی ذاکری، شهرام کریمی، نزار موسوی‌نیا، حسین خسروجردی، بهرنگ صمدزادگان، شنتیا ذاکرعاملی، سمیرا اسکندرفر، حامد صحیحی و داریوش قره‌زاد چشم به راه دیدار شماست.

منبع: هنر آنلاین

همچنین ببینید

جان لوکری

رمان جدید «جان لوکری» در راه است

مدیر برنامه‌های «جان لوکری» نویسنده ۸۵ ساله انگلیسی از انتشار رمان جدید این نویسنده با …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

10 + سه =