خانه / مجله شعر گوهران / شعر جهان / تقویم گوهران – ۱۷ تیر | .۷jul

تقویم گوهران – ۱۷ تیر | .۷jul

امروز پنج‌شنبه ۱۷ تیر/ ۷ ژوئیه مصادف با زادروز ورنر فن هایدنستام شاعر و نویسنده سوئدی، سرگئی آیزنشتاین سینماگر روسی و ویتوریو دسیکا سینماگر ایتالیایی و سالمرگ گابریلا میسترال شاعر شیلیایی، آرتور رمبو شاعر فرانسوی و ادوارد براون خاورشناس انگلیسی است.

آرتور رمبو
ژان نیکلا آرتور رِمْبو، شاعر معروف فرانسوی، در ششم ژوئن ۱۸۵۴م در ناحیه‏‌ای در شمال شرقی فرانسه به دنیا آمد. وی در محیطی غم‏‌انگیز تربیت یافت و این دوره، تأثیر نامطلوبی بر او نهاد. رمبو پس از فراگیری زبان لاتینی، در ۱۴ سالگی نامه‏‌ای منظوم به زبان لاتین سرود که مورد قدردانی واقع شد. او هم‏چنین در ۱۷ سالگی نامه‏‌ای نوشت که ژرف‏‌نگری شگرف رمبو را نشان می‏‌داد و شخصیتی فوق عصر خود یافت نه تنها در قلمرو زیبایى بلکه در قلمرو اندیشه. رمبو سال‏‌هایى از عمر خود را به مسافرت و ماجراجویى سپری کرد و آثاری از خود به جای گذاشت. از جمله این آثار، کتاب اشراق، شامل یک سلسله مینیاتوری‏‌های رنگین از رؤیاها و بینشی حیرت‏‌انگیز از دنیای پرهرج و مرج خاص خود او که نبوغ جوانی‌اش را به تصویر کشیده است. کتاب دیگر، فصلی در جهنم، افکار رمبو را نشان می‏‌دهد و او را شاعری معرفی می‏‌کند که هرگز نتوانسته است با زندگی سازگار شود و از عصیان دست بردارد، و دیگری دیوان او که در آن از عشق و لطف خبری نیست بلکه شعرهایش همه سرشار از خشم و خشونت است و بر مبنای بی‏‌نظمی در همه حواس آدمی گذارده شده است، اما از رنگارنگی و تازگی الفاظ و قدرت ادراک برخوردار است. ماجراهای معنوی و فکری رمبو، بر شعر قرن بیستم اثری عمیق برجای گذاشت و شاعران جوان از نفوذ فراوان او برخوردار شدند. رمبو که از پیشوایان مکتب سمبولیسم و نمادگرایی است، راهی به سوی سبک سورئالیسم با واقعیت برتر گشود و تحول بزرگی در شعر پدید آورد. ژان رمبو سرانجام در هفتم ژوئیه ۱۸۹۱م در ۳۷ سالگی درگذشت.

گابریلا میسترال
گابْریلا میسْتْرالْ نام مستعاری است که یکی از برجسته‏‌ترین شاعران زن شیلی در زیر پوشش آن، سخنان موزون و دلپسند خود را به جهان ادب عرضه کرده و شهرت فراوانی به دست آورده است. لوسیا گودوی آلکاواگا معروف به گابریلا میسترال، شاعر و ادیب معروف امریکای لاتین در هفتم آوریل ۱۸۸۹م در دهکده دور افتاده‏ای در شیلی و در خانواده‏ای فرو دست، پای به صحنه وجود گذاشت. چون در ده آنها مدرسه‏‌ای نبود، وی بدون آموزشی رسمی و مرتب، آموزش‏‌های پایه را فرا گرفت و با کوشش فراوان توانست در پایان تحصیلات خود، به مقام آموزگاری کودکان ده برسد. میسترال در این کار چنان شایستگی از خود نشان داد که از طرف آموزش و پرورش شیلی به عنوان رایزن آموزشی برگزیده شد و از این زمان بود که در پاسخ به تلاش‏‌های جان‏کاهی که برای بهبود فرهنگ مردم ده خود انجام داده بود، به نمایندگی مردم شیلی در جامعه ملل و پس ازآن در سازمان ملل متحد برگزیده شد. با این حال، آوازه شاعری گابریلا میسترال، از شرکت در یک مسابقه ادبی در سال ۱۹۱۳م و دریافت جایزه نخست آن آغاز گردید و تا آنجا پیش رفت که وی را در شمار دو سه شخصیت برجسته ادبی امریکای لاتین شناختند. شعر میسترال، استوار و پرقدرت و زیباست. اما برخلاف بیشتر زنان سخن‏‌سرای امریکای جنوبی، در هیچ یک از سروده‏‌هایش، نشانه‏‌ای از شورهای سوزان جسمانی نیست، از این‏‌روست که وی را یکی از سنگین‌سخن‏‌ترین شاعران زن قرن بیستم به شمار آورده‏‌اند. او در بسیاری از اشعارش به ستایش احساسات و عواطف مادری می‏‌پردازد و جایگاه مادر را با شیوایى خاصی تجلیل می‏‌کند. گابریلا میسترال به دلیل ویژگی‏‌های شعری خود، نه تنها در امریکای لاتین از شهرتی بی‏‌مانند برخوردار است، بلکه در سال ۱۹۴۵م به خاطر داستان معروف “دعا به خاطر آنها که خودکشی کردند”، موفق به اخذ جایزه ادبی نوبل گردید. میسترال سرانجام در هفتم ژوئیه ۱۹۵۷م در ۶۸ سالگی در نیویورک درگذشت و در شهر سانتیاگو پایتخت شیلی به خاک سپرده شد. کمتر نویسنده‏ای در زمان حیات، شهرت و افتخاری نظیر گابریلا میسترال به دست آورده است. مرگ او نیز تاثیر عظیمی در سراسر کشورهای اسپانیایی زبان که اشعار ساده و خوش‏‌آهنگ او را می‏‌ستودند، برجای گذاشت.

ادوارد براون
ادوارد گِرَنْویل براوْنْ، خاورشناس معروف انگلیسی در هفتم فوریه ۱۸۶۲م در نیوکاسل انگلستان به دنیا آمد. وی تحصیلات خود را در رشته پزشکی در دانشگاه کمبریج به پایان رسانید اما علاقه فراوانش به ادبیات مشرق زمین باعث شد تا در هنگامه حضور در جنگ عثمانی و روسیه به عنوان پزشک، به فراگیری زبان عربی و فارسی و ترکی بپردازد. براون در ۲۵ سالگی به ایران عزیمت نمود و نتیجه این سفر او به ایران، در کتاب یک سال در میان ایرانیان تشریح گردید. براون زبان فارسی را وسیله‏‌ای برای انتقال تفکر و تمدن ایرانیان می‏‌دانست. از این رو کتاب‏‌های متعددی اعم از تالیف و تصحیح در مورد تاریخ و ادبیات این مرز و بوم از خود به یادگار گذاشت. ادوارد براون سالیان طولانی به تدریس زبان فارسی و عربی در دانشگاه کمبریج مشغول بود تا این‏که در هفتم ژوئیه ۱۹۲۶م در ۵۴ سالگی درگذشت.

سرگئی آیزنشتاین
سرگئی میخایلوویچ آیْزِنشْتایْنْ، کارگردان و تئوریسین بزرگ روس، در ۷ ژوئیه ۱۸۹۸م در روسیه به دنیا آمد. وی پس از اتمام تحصیلاتش در رشته مهندسی به خدمت ارتش روی آورد و پس از آن به کارهای هنری پرداخت. آیزنشتاین در ابتدا با عناوین نقاش آگهی‏‌های تئاتر، دکوراتور و کارگردان تئاتر مشغول به کار شد و در ۲۵ سالگی وارد جهان سینما گردید. وی به زودی با استعداد شگرف خویش به خلق آثار جاویدان سینما پرداخت و در جهان سینما، بلندآوازه شد. آیزنشتاین در سال ۱۹۳۰م راهی هالیوود در امریکا گردید ولی در آنجا هیچ کدام از پروژه‌‏هایش را عملی نیافت. از این رو به مکزیک رفت و با ساخت فیلم زنده باد مکزیک، علاوه بر رونق سینمای این کشور، تعدادی از هنرپیشگان و فیلم‏سازان جوان مکزیکی را پرورش داد. او در سال‏‌های بعد فیلم‏‌هایى از قبیل اعتصاب، خط عمومی، اکتبر و کشتی جنگی پوتِمْکین را ساخت و در کارگردانی این فیلم‏‌ها و سایر فیلم‏‌های ارزش‏مند، شیوه‏‌های نو و ابتکاری به کار برد. آیزنشتاین با ساخت دو فیلم الکساندر نوکْسی و ایوان مخوف، شور میهن‏‌پرستی و اعتقاد شدید خود را به مرام کمونیستی نشان داد. او در برخی از فیلم‏‌های خود، بازی‏‌های دسته جمعی را بر بازی‏‌های انحصاریِ هنرپیشه اصلی ترجیح داده و اهمیت هنر تدوین برای ایجاد رابطه دراماتیک و نمایشی میان تصویرهای پراکنده را به اثبات رسانده است. فیلم‏‌های آیزنشتاین، علاوه بر اینکه تحولی در تاریخ سینما ایجاد کرده‏اند و هر یک شاه‏کاری در هنر سینما به شمار می‏‌روند، از لحاظ وسعت محتوا و شکل و فرم، در حد کمالند. بدین دلیل، آیزنشتاین، استاد فرمالیسم یا شکل‏‌گیری در هنر فیلم محسوب می‏‌شود که بر اساس آن، در هنر و ادبیات، بر زیبایی ظاهر یا شکل بیرونی آثار، بیشتر از معنی، محتوا و ماده، توجه و تأکید می‏‌شود. وی چند کتاب نیز درباره علم نظری سینما نوشته است. سرگئی آیْزِنشْتایْن سرانجام در یازدهم اکتبر ۱۹۴۸م در پنجاه سالگی در مسکو درگذشت.

ورنر فن هایدنستام
امروز زادروز شاعر و نویسنده سوئدی ورنر فن هایدنستام Verner Von Heidenstam است که در سال ۱۸۵۹ به دنیا آمد و در سال ۱۹۱۶ برنده جایزه ادبی نوبل شد. وی پس از دیداری از خاورمیانه و کشورهای منطقه مدیترانه تحت تاثیر فرهنگ خاور میانه قرار گرفت و چند کتاب او درباره این منطقه است. وی در اثر خود « اندیمیون » نگرانی عمیقش را از انتقال فرهنگ اروپایی به خاور میانه و گرفتن جای فرهنگ این منطقه را ابراز داشته است. یک داستان او تحت تاثیر قصه «هزار و یک شب» و به همین سبک نوشته شده است ، همین طور کتاب دیگر او «قفس شیر» . هایدنستام که به تاریخ وطن خود علاقه فراوان داشته بقیه داستان‌های خود را برپایه قصه‌های تاریخی سوئد نگاشته است.

ویتوریو دسیکا
ویتوریو دسیکا (۷ ژوئیه ۱۹۰۲ – ۱۳ نوامبر ۱۹۷۴) کارگردان، بازیگر معاصر ایتالیایی و از پیشگامان نئورالیسم سینمای ایتالیاست. در پارما متولد شد و فعالیت هنری خویش را با بازیگری در تئاتر آغاز کرد. ۱۹۵۸: نامزد اسکار بهترین بازیگر مکمل مرد ۱۹۷۰: برنده خرس طلای جشنواره ونیز ۱۹۵۸: نامزد خرس طلای جشنواره ونیز ۱۹۶۱: نامزد نخل طلای جشنواره کن ۱۹۵۶: نامزد نخل طلا جشنواره کن از فیلم های مشهور وی می‌توان اومبرتو دی، دزدان دوچرخه و معجزه در میلان را نام برد.

همچنین ببینید

جان لوکری

رمان جدید «جان لوکری» در راه است

مدیر برنامه‌های «جان لوکری» نویسنده ۸۵ ساله انگلیسی از انتشار رمان جدید این نویسنده با …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هجده − 3 =