خانه / مجله شعر گوهران / شعر و موسیقی / یادداشت اختصاصی علیرضا میرعلینقی| “اروین در ایران”

یادداشت اختصاصی علیرضا میرعلینقی| “اروین در ایران”

علیرضا میرعلینقی پژوهشگر موسیقی به مناسبت حضور اروین خاچیکیان در کافه شناخت یادداشتی اختصاصی را با عنوان «اروین در ایران» منتشر کرد.

به گزارش گوهران، در این یادداشت چنین آمده است:

اروین خاچیکیان، موسیقیدان ایرانی-ارمنی-امریکایی و می‌توان گفت جهانی، بعد از ۲۹ سال به ایران برگشت و مستر کلاس‌اش را به پشتیبانی «گوهران» برگزار کرد. اروین را راکرها و موسیقی‌دوست‌های حول و حوش بیست-سی سال بیشتر می‌شناسند و به خاطر موفقیت‌هایی است در کارش، که در سطح جهانی داشته است؛ و بیشتر از این نیز شناخته خواهد شد، به خاطر ارتباط گرم و زنده‌ای که به سرعت، با شنوندگان ایرانی‌اش در کافه شناخت برگزار کرد. او تنها با دو نفر همراه (همنواز) روی صحنه آمد و تنها سه قطعه کوتاه خواند، به فارسی و انگلیسی؛ و کمی هم پیانو زد و همان مقدار هم، نشان داد که او یک «آکومپانیستِ کار کرده» است.
اروین خاچیکیان یک مجری توانا (پرفورمر) و حرفه‌ای از موسیقی‌ای است که امروزه، روی هم رفته، گرایش غالب در موزیک روز دنیا، به ویژه با مخاطب‌های جوان، شناخته می‌شود. موسیقی‌ای که سر نخ آن در دست ترانه‌نویس‌ (سانگ-رایتر)هایی است که لیریک خوب می‌نویسند و ملودی متناسب روی آن می‌گذارند، غالبا خود تنظیم می‌کنند و خودشان هم می‌خوانند. لیریک‌های آنها در ربط مستقیم با مسائل انسان، اجتماع و گاه سیاست است و بیانی صریح دارد. موسیقی‌شان غالبا ساده است و بیشتر بر مبنای توالی آکوردها می‌گردد تا بر مبنای ساختار پیچیده ملودیک و یا هارمونیک. البته درصد هر کدام از اینها، بسته به سبک انتخاب شده، متفاوت است. مهم‌تر از همه، اجرای زنده (لایو) است که در آن، مجری موسیقی و شنوندگانش همسطح می‌شوند، با همدیگر تعامل می‌کنند و به اصطلاح؛ موسیقی‌شان را زندگی می‌کنند. فضای کنسرت‌ها هم – به ویژه در شرایط کشور جوانی همچون ایران- محل تخلیه و تبادل انرژی‌های روانی-هیجانی است و شباهتی به فضای کنسرت‌های کلاسیک ندارد و نباید هم داشته باشد. این رفتار متقابل، مختص موسیقی‌های پاپ و راک و لایت نیست. رهبر بزرگی مانند لوریس چکناواریان که سال‌های سال سنگین‌ترین آثار سمفونیک را روی صحنه‌های گوناگون جهان، رهبری کرده، هنگام کار با ارکستر، چه در تمرین و چه در شب اجرا، از همین راه‌های ارتباطی بهره می‌برد و گاه، فضا را تا سر حد نمایشی شیرین و پرهیجان پیش می‌برد. هموطن ایرانی-ارمنی او، اروین خاچیکیان نیز به فوت و فن‌های صحنه و «گرفتن» مردم، به خوبی وارد و در آن تواناست و این توانایی از صمیمیت و گرمی اجرای او نکاسته است. خودش در ابتدای برنامه گفت انتظار این جمعیت زیاد را در ایران نداشته است. ولی انگار جمعیت زیادتری منتظرند تا اروین را در ایران، بیش از این ببینند و بشنوند.

علیرضا میرعلینقی – ۱۶ تیر ۹۵

همچنین ببینید

جان لوکری

رمان جدید «جان لوکری» در راه است

مدیر برنامه‌های «جان لوکری» نویسنده ۸۵ ساله انگلیسی از انتشار رمان جدید این نویسنده با …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پانزده + 8 =